X
تبلیغات
رایتل

علوم محبوب

غیر قابل درک ترین چیز درباره ی جهان،قابل درک بودن آنست

وجود سیارات زمین مانند چقدر حتمی است؟

وجود سیارات زمین مانند و قابل سکونت بدور ستاره های مانند خورشید چقدر حتمی است؟
بار دیگر خبر کشف سیارات بدور ستاره های دیگر توسط تلسکوپ فضایی کیپلر توجه ما را به خود جلب نموده است، اما این بار این نظریه را مطرح می کند که وجود سیارات زمین مانند بدور ستاره های رده F,G و  Kکه از همان آغاز حدس زده می شد، معمول می باشد.
با اینکه در جدول گروپ بندی معیار ستاره ای این گونه ستاره ها به نحوی با خورشید ما مشابه اند (خورشید ما نوع ستاره G است)، اما ستاره های رده F نسبتأ داغتر و درخشانتر و ستاره های رده K سرد تر و کم نور تر اند. با توجه به این رد بندی، منطقه یا کمربند حیات بدور این ستاره ها هم متفاوت می باشد.  بطور مثال بعضی از سیارات قابل زیست میتوانند در فاصله دو برابر فاصله زمین بدور خورشید، بدور ستاره داغ خود در گردش باشند و یا در صورتی که ستاره کم نور تر باشد، این فاصله به مراتب کمتر می باشد. اما تحقیقات اخیر چطور می تواند نشان دهد که سیارات سنگی کوچک همانگونه که در اول تصور می شد، زیاد باشند؟   

(فاصله مناسبی از یک سیاره که در آن فاصله دما برای برای پیدایش و حفظ آب در سه حالت جامد، مایع و گاز مناسب باشد)

دکتور ویسلی تراوب – پژوهشگر ارشد برنامه کشف سیارات بیرونی ناسا نظریه خود را که برای مجله اخترفیزیک ارایه نموده، بدین سان شرح می دهد.
بر اساس محاسبات این دانشمند، تقریبأ یک سوم ستاره های رده F,G و K باید حد اقل دارای یک سیاره سنگی و یک منطقه یا کمربند حیات باشند. تراوب این اظهارات خود را بر مبنی اطلاعات می داند که تلسکوپ فضایی کیپلر طی 136 روز اول رصد اش در فضا جمع آوری نموده بود.
در نخست این دانشمند تحقیقات خود را با 1235 سیاره کشف شده آغاز نمود، اما بعد ها مدل تحقیقاتی خود را به 159 سیاره بدور ستاره های رده F و 475 سیاره بدور ستاره های رده G (مانند خورشید) و 235 سیاره بدور ستاره های رده K که در گردش اند و جمعأ 959 سیاره می شود، تغییر داد. دکتور تراوب در این مدل تحقیقاتی خود سیارات زمین مانند را طوری تعریف کرده که در شاعی بین نیم یا دو برابر شعاع گردش زمین بدور خورشید در گردش می باشند. جرم این سیارات هم در این مدل بین یک دهم جرم زمین و یا ده برابر جرم زمین تعیین شده و دقیقأ شبیه سیاراتی به اندازه مریخ الی سیارات ابر زمین (سوپر زمین) می باشند.
در نتیجه تحقیقات آقای تراوب سه محدوده مختلف را برای منطقه یا کمربند حیات مشخص می سازد:
الف "وسیع" منطقه حیاتی بین 0.72 تا 2 واحد نجومی (یک واحد نجومی فاصله زمین تا خورشید یا 150 میلیون کیلومتر می باشد).
ب. منطقه محدود تر بین 0.80 تا 1.80 واحد نجومی
ت. منطقه باریک یا محدود تر از آن بین 0.95 الی 1.67 واحد نجومی
بعد از بررسی محاسبات ریاضی و بررسی "قانون توانی" – (power law) در خصوص اینکه منطقه حیات برای یک ستاره با توجه به رده بندی آن چقدر است و چه تعداد سیاره می تواند در این فاصله باشد، دکتور تراوب فراوانی سیارات زمین مانند و سیارات داخل منطقه حیات بدور ستاره های خورشید مانند در (رده F,G وK) را (34 بر 14) درصد می داند.

او در ادامه می گوید که سیاراتی با اندازه متوسط را می توان احتمالأ بدور ستاره های کم نور و حتی پر نور دید، زیرا چندین سیاره بدور ستاره های کم نور تا کنون کشف شده است. اما این احتمال است، زیرا در حال حاضر تکنولوژی ما بسیار محدود می باشد و تلسکوپ فضایی کیپلر با مشکل میتواند این گونه سیارات را ببیند و بر عکس کشف سیاراتی که در فاصله نزدیکتر بدور ستاره مادر در گردش اند برای کیپلر آسان تر می باشد.

دکتور تراب می گوید که مسئله احتمال در واقع یک خطای رسمی در طرح ریزی سیاراتی با دوره گردش کوتاه است و تا زمانی که رصد گردش مداری با مدت 1 هزار روز برای تلسکوپ فضایی کیپلر میسر نباشد، این احتمال مجهول و ناشناخته باقی می ماند.


منبع: www.kabulsky.com

تاریخ ارسال: 1390/08/11 ساعت 11:35 ب.ظ | نویسنده: بهنام معصومی | چاپ مطلب 0 نظر